Dzierżanowski Kajetan (1801–1893), nauczyciel, archiwista w Płocku. Ur. 20 X we wsi Rudówku (par. Bielsk, pow. płocki), szlachcic; syn Jana i Marianny z Bartoldów. Studia gimnazjalne odbywał w Płocku, uniwersyteckie w Warszawie. Wszedł do służby rządowej 28 IX 1827 jako zastępca nauczyciela b. szkoły wydziałowej w Wąchocku. W r. 1829 przeznaczony do b. szkoły wojewódzkiej w Pułtusku, pozostawał tam 5 lat. We wrześniu 1834 r. przeznaczono go na nauczyciela do gimnazjum w Łomży. Tu podczas publicznego aktu zakończenia 1835/6 roku szkolnego odczytał rozprawkę pt. Główne różnice między postępowaniem cywilnym francuskim, pruskim i austriackim (druk. w Suwałkach, s. 20). W r. 1845 przeniósł się do Płocka po otrzymaniu nominacji na zastępcę archiwisty Akt Dawnych przy Trybunale Cywilnym. Pracy archiwalnej oddawał się z wielkim zamiłowaniem. Awansowany na archiwistę, zasłynął jako wyborny znawca tego działu pracy. W Płocku napisał rozprawę pt. Krótka wiadomość o szkole łomżyńskiej od r. 1616 do 1818 przez K. D. b. profesora tejże szkoły Bibl. Warsz. 1861, s. 628–46. W r. 1871 przeszedł na emeryturę i mieszkał przez szereg lat w Płocku. W r. 1879 przeniósł się do Warszawy, gdzie zmarł 10 VI 1893. Był żonaty z Barbarą Welling-Dunkel, córką właścicieli maj. Obręb w pow. pułtuskim.

Arch. Skarbowe, Kom. Emer. Akta personalne; Ateneum 1893 II; »Kur. Warsz.« 1893, 158.

Aleksander Maciesza